Jak zachować spokój podczas napadu złości dziecka

Wściekłość może doprowadzić dorosłego do nagłej konieczności: * Powstrzymaj to. Wszyscy patrzą. Już powiedziałem nie. * Ta pilna potrzeba jest często, gdy ojciec zaczyna mówić szybciej, powtarzając limit, lub dodając zagrożenia nigdy nie zamierzał używać.

Zachowanie spokoju nie oznacza spokoju. Oznacza to zachowanie wystarczającej kontroli nad swoim zachowaniem, aby chronić swoje dziecko, utrzymać limit i uniknąć dodawania strachu. WAmerican Academy of Pediatrics (AAP) mówi, że napady złości są normalną częścią rozwoju i są szczególnie powszechne od wieku 1 do 3. Wściekłość przedszkolna nie jest traktowana dokładnie jak niepokój u dziecka, konflikt z dzieckiem w wieku szkolnym, lub niebezpieczne zachowanie u nastolatka. Dostosowanie nadzoru, języka i oczekiwań do poziomu rozwoju dziecka.

Użyj trójczęściowego celu: bezpieczne, stałe, połączone

Na szczycie zastąp “Jak to wygrać?” trzema pytaniami:

1. Czy wszyscy są fizycznie bezpieczni? Przenieś twarde lub ostre przedmioty. Krok między dziećmi w razie potrzeby. Przestań uderzać, gryźć, wjeżdżać w korki lub inne bezpośrednie niebezpieczeństwo z najmniej potrzebną siłą.
2. Czy mogę utrzymać limit? Dziecko może być zdenerwowany, że ekran zakończył lub przekąska jest niedostępna. Uczucie może być dozwolone nawet, gdy odpowiedź pozostaje nie.
3. • • Can I keep the relation until? * * Spokojna obecność nie wymaga przytulania ani mówienia. To brzmi jak: “Jestem tu. Nie pozwolę ci uderzyć. Porozmawiamy, gdy twoje ciało będzie spokojniejsze”.

To zawęża twoją pracę. Nie musisz wymazać uczucia na żądanie.

Reguluj się przed używaniem więcej słów

Zauważ swój pierwszy znak: ciasna szczęka, gorąca twarz, zaciśnięte ręce, szybsza mowa, lub wstyd w miejscu publicznym. Rozkuj ręce. Odłóż wszystko, co trzymasz. Poczuj obie stopy i spraw, by twój wydech był wygodny, zamiast zmuszać do dramatycznego oddychania.

Użyj prywatnego kija:

“Mój alarm jest głośny. Mogę być dorosły, nie naprawiając tego natychmiast”.

W przypadku obecności innego kompetentnego opiekuna należy zwrócić się o szczególne przekazanie:

“Jestem zbyt aktywna, by prowadzić to bezpiecznie. Możesz wziąć pięć minut? Zresetuję i wrócę o 6: 15”.

Przekaz jest narzędziem bezpieczeństwa, a nie sposobem na zrzucanie każdej trudnej chwili na partnera. Zrób przerwy na odwrót.

Mów mniej na szczycie

AAP zaleca rodzicom, aby nie wykładali podczas załamania i nie używali kilku słów. Długie wyjaśnienie dodaje hałasu i popytu, gdy zdolność małego dziecka jest już niska.

Spróbuj jednej linijki, a następnie pauza:

“Chciałeś więcej czasu. Czas ekranu jest skończony”.

“Jesteś zły. Nie pozwolę ci uderzyć”.

“Przesuwam kubek, żeby był bezpieczny. Jestem tu”.

Unikaj pytania “Dlaczego to robisz?” w środku wybuchu. Przydatna rozmowa przychodzi później. Również uniknąć obiecując leczenie lub odwrócenie rozsądnego limitu tylko po to, aby zatrzymać hałas, który może przypadkowo nauczyć, że eskalacja zmienia odpowiedź.

Zmniejszenie stymulacji bez porzucania dziecka

Wyłącz tło mediów, poproś postronnych, aby dać przestrzeń, i przenieść się do cichszej strefy bezpieczeństwa, jeśli to możliwe. Niektóre dzieci chcą bliskości, inne nie chcą być dotykane. Oferta zamiast narzucać:

“Chcesz mnie blisko, czy jeden krok do tyłu?”

Pozostań pod nadzorem dziecka w wieku i środowisku. Spokojna przestrzeń nie jest bezpieczna, jeśli dziecko zostaje w pobliżu schodów, wody, ruchu drogowego lub obiektów, które mogą rzucać. Restraint może powodować szkody i nie jest rutynową metodą uspokajania; korzystać z służb ratunkowych lub przeszkolonych zawodowych wskazówek, gdy zachowanie stwarza niebezpieczeństwo nie można bezpiecznie zarządzać.

Zachowaj beton graniczny

Dla dzieci w wieku 2- 4 lat,CDC zaleca jasne, spójne odpowiedzi i pomaga dzieciom nazwać emocje. Jego dziecięce materiały rodzicielskie mają zastosowanie do tego zakresu wiekowego, a nie automatycznie do każdego dziecka.

Użyj jednego dostępnego kierunku:

“Ręce precz od siostry. Stań obok mnie”.

Gdy wybór jest rzeczywiście dostępny, zachować go mały:

“Opuszczamy park. Chcesz iść, czy mam cię nieść?”

Nie oferuj fałszywego wyboru o niezbywalnej granicy bezpieczeństwa. “Czy chcesz zapiąć pasy?” zaprasza nie można zaakceptować.

Regenerowanie i nauczanie później

Kiedy oddech, głos i ruch się uspokoją, połączcie się ponownie przed wygłoszeniem przemówienia. Drink wody, cicha aktywność, lub kilka minut razem może wystarczyć.

Więc naucz jedną umiejętność:

“Byłeś wściekły, kiedy gra się skończyła. To w porządku być wściekłym. Uderzenie nie jest w porządku. Następnym razem możesz powiedzieć” jeszcze jedna minuta? “lub deptać po podłodze z dala od ludzi”.

Jeśli krzykniesz lub przestraszysz swoje dziecko, napraw wyraźnie:

“Krzyczałem. To była moja odpowiedzialność i to nie było w porządku. Limit był nadal odsłaniany, ale powinienem był to powiedzieć bez straszenia cię”.

Naprawa nie anuluje granicy, a granica nie anuluje odpowiedzialności.

Plan następnego przewidywalnego napadu złości

Później należy zwrócić uwagę na wyzwalacz: głód, zmęczenie, przejście, obciążenie sensoryczne, niespodziewane zmiany lub zapotrzebowanie wykraczające poza obecne umiejętności dziecka. Zapobieganie może oznaczać przekąskę przed zadaniami, wizualną sekwencję snu, pięciominutowe ostrzeżenie o przejściu lub praktykowanie rutyny wyjścia podczas spokoju.

To nie jest obietnica, aby zapobiec każdej złości. Młode dzieci wciąż mają wielkie uczucia. Plan polega na zmniejszeniu nieuniknionego tarcia i zwiększeniu niezawodności reakcji.

Kiedy to nie wystarczy

Rozmawiaj z pediatrą dziecka lub innym wykwalifikowanym profesjonalistą, jeśli napady złości są niezwykle ciężkie, częste, długotrwałe, wiąże się uraz lub powtarzające się samookaleczenia, zdarzają się z problemami rozwojowymi, lub stają się trudniejsze niż łatwiejsze do zarządzania. Poszukaj pilnej pomocy w razie niebezpieczeństwa lub obrażeń.

Jeśli twój własny gniew czuje się niekontrolowany, używasz zagrożeń lub siły, lub substancje wpływają na nadzór, zorganizować bezpieczne opieki i uzyskać wsparcie człowieka teraz. Artykuł nie może ocenić ani ciebie, ani twojego dziecka.

Często zadawane pytania

Mam zignorować atak złości?

Nie należy ignorować niebezpieczeństwa, stresu, który może wskazywać na chorobę lub uraz, lub potrzeby dziecka do odpowiedniego nadzoru wieku. Można uniknąć karmienia walki o władzę pozostając w pobliżu, spokojny i reagujący. Właściwa reakcja zależy od wieku, bezpieczeństwa i tego, co to zachowanie komunikuje.

Czy powinno być jakieś konsekwencje po każdej złości?

Nie za uczucie. Logiczna reakcja może być potrzebna do niebezpiecznego lub szkodliwego zachowania, ale celem jest nauczanie, a nie dodawanie kary za bycie przytłoczonym.

A co jeśli napady złości wydarzą się publicznie?

Priorytetowe bezpieczeństwo nad wstydem. Użyć jednego zdania, przenieść się do cichszego miejsca, jeśli jest to możliwe, i zostawić działalność w razie potrzeby. Nie wisisz obcym perfekcyjnej kontroli.

A jeśli zachowanie spokoju nie ma znaczenia?

Spokój nie gwarantuje szybkiego zakończenia napadu złości. Zmniejsza to prawdopodobieństwo, że reakcja dorosłych zwiększa zagrożenie lub niespójności. Spójrz na wzorce w czasie i szukać profesjonalnych wskazówek, gdy intensywność lub częstotliwość martwi.