Jak być bardziej cierpliwym z dziećmi

Cierpliwość jest często opisywana jako cecha osobowości: niektórzy ojcowie ją mają, inni nie. W praktyce cierpliwość to również zdolność, przygotowanie i zestaw zachowań, które można przećwiczyć.

Możesz się czuć sfrustrowany. Postęp może wyglądać jak zauważanie wcześniej, dając jaśniejszy kierunek, obniżając intensywność, lub zdrowienie szybciej - nigdy już nie czuje niecierpliwości.

Wybierz jeden dzienny punkt zapalny

Zacznij od sytuacji, która się powtarza: ubieranie się, wychodzenie do szkoły, kolacja, praca domowa, czas kąpieli, lub ekrany kończy. Zapisz:

• Co chcesz, żeby twoje dziecko zrobiło?
• Czy ta akcja jest realistyczna dla ich wieku i zdolności?
• Co się dzieje bezpośrednio przed problemem?
• Czy słowa i konsekwencje są przewidywalne?
• Jaki stan powoduje, że twój własny potencjał jest słabszy?

Jeden określony problem jest łatwiejszy do przeprojektowania niż “Muszę być bardziej cierpliwy przez cały dzień”.

Dopasuj oczekiwania do dziecka

Dla dzieci i przedszkolaków,CDC doradza, że kierunki pasują do wieku i zdolności dziecka. Wytyczne te mają granicę wieku; dokładne podejście dla starszego dziecka lub nastolatka powinno rozwijać się wraz z nimi.

Zapytaj, czy dziecko może wykonać zadanie niezależnie, pamiętać każdy krok, zatrzymać wysoce angażującą działalność bez ostrzeżenia, lub regulować intensywne uczucie podczas przetwarzania długie wyjaśnienie. “Nie można zrobić tego wszystkiego jeszcze” różni się od “odmawia każdego limitu”.

Spróbuj zmniejszyć akcję:

“Włóż czerwone klocki do tego pudełka”.

Jest to jaśniejsze niż:

“Posprzątaj ten cały bałagan”.

Zbuduj przewidywalną rutynę

WCDC opisuje spójność, przewidywalność i kontynuację jako części użytecznych procedur i zasadRutyna zmniejsza liczbę decyzji, które oboje musicie negocjować pod presją.

Dla porannej rutyny, spróbuj:

1. Buty.
2. Plecak.
3. Wybierz piosenkę.

Użyj zdjęć dla dziecka, które nie czyta. Ostrzeż przed przejściem. Kiedy rutynowe zmiany, wyjaśnij to, podczas gdy każdy jest spokojny, a nie wprowadzenie nowego planu podczas załamania.

Podaj kierunek, w którym możesz podążać

Zdobądź uwagę dziecka, określić pożądane zachowanie i uniknąć zmiany kierunku w pytanie, gdy nie jest to opcjonalne.

“Piżama, potem wybierz jedną książkę”.

Użyj neutralnego tonu i daj jedną instrukcję na raz. Jeśli nałożysz konsekwencje, wybierz jedną, którą możesz dostarczyć spokojnie i bezpiecznie. Powtarzanie tego samego kierunku głośniej może przypadkowo nauczyć dziecko, że pierwsze żądanie nie ma znaczenia.

Zauważ zachowanie, które chcesz powtórzyć

Kiedy korekcja dostaje większość uwagi, życie rodzinne może czuć się jak rekord niepowodzeń. Wykorzystaj szczególną pochwałę, gdy dziecko podejmie oczekiwany wysiłek.

“Wkładasz buty do drzwi po jednym przypomnieniu. To pomogło nam odejść razem”.

Konkretna pochwała mówi dziecku, co zadziałało. To również trenuje uwagę zauważyć współpracę, zanim jesteś już sfrustrowany. CDCwskazówki dla dzieci i przedszkolakówPodkreśla nazwę pożądanego zachowania, zamiast używać tylko ogólnej aprobaty.

Chroń swoją pojemność tam, gdzie możesz

Na twoją cierpliwość wpływa ciężar, który nosisz w interakcji. Przegląd:

• Śpij i zdrowiej.
• Długie przerwy bez jedzenia i wody.
• Ból, choroba, działanie leków lub przeciążenie sensoryczne.
• Powiadomienia o pracy i niedokończone zadania.
• Czy przerwy na opiekę są specyficzne i wzajemne.
• Czy oczekujesz perfekcyjnego zarządzania każdą chwilą.

Niedobór snu może spowodować, że zarządzanie emocje, zachowanie, decyzje, i zmiany trudniejsze, wedługTłumaczenie z języka polskiego: National Heart, Lung, and Blood Institute. Sen nie zawsze jest pod kontrolą rodziców, zwłaszcza z dzieckiem lub pracy zmianowej. Potraktuj to jako praktyczne ograniczenie do planowania, nigdy nie usprawiedliwiaj krzywdy.

Ćwicz wczesną pauzę

Wybierz zdanie zanim będzie potrzebne:

“Jestem niecierpliwy i nie chcę mówić ostro. Biorę jedną minutę przy zlewie, a potem pomogę przy następnym kroku”.

Upewnij się, że dziecko jest bezpieczne, powiedz kiedy wrócisz i wróć. Pauza bez powrotu może czuć się jak wycofanie lub kara.

Można również zachować granicę firmy, przyjmując uczucie:

“Ekran jest skończony. Możesz to wyłączyć albo ja to zrobię. Możesz być zdenerwowany; limit jest taki sam”.

Dodaj małą dawkę połączenia dodatniego

Amerykańska Akademia Pediatryczna sugeruje krótką dziecinną zabawę, w tym po powrocie do domu, jako jeden ze sposobów, aby zapewnić pozytywną uwagę. Dokładna ilość nie jest magiczną dawką. Przydatna część jest niezawodne, nierozproszone połączenie, które nie zależy od dziecka po raz pierwszy zarabiając go przez doskonałe zachowanie.

Spróbuj:

“Daj mi pięć minut na zmianę, a potem wybierz naszą grę”.

Wróć, kiedy obiecałeś. Jeśli partner nosił natychmiastowe obciążenie podczas resetu, ułożyć układ na przemian.

Śledź realistyczne postępy

Pod koniec tygodnia nie pytaj tylko: “Czy byłem cierpliwy?” Zapytaj:

• Zauważyłam mój pierwszy sygnał wcześniej?
• Czy wyraziłem się jaśniej?
• Czy utrzymałem limit bez eskalacji?
• Odzyskałem siły i wróciłem szybciej?
• Naprawiłem bez wymówek?

Małe zmiany są dowodem na to, że system może się zmienić. Powtórzone szkody są dowodem na to, że potrzebne jest większe wsparcie.

Kiedy to nie wystarczy

Jeśli możesz kogoś skrzywdzić, zatrzymaj się i ustaw priorytety bezpieczeństwa. Zorganizować kompetentne przekazanie opieki lub odpowiednie do wieku bezpieczne miejsce, stworzyć odległość i skontaktować się z lokalnym wsparcia pilnego. Nigdy nie trzęś, nie rzucaj, nie bij dziecka.

Poszukaj profesjonalnej pomocy, gdy drażliwość jest trwałe, znacznie różni się od zwykle, upośledzając pracę lub relacje, związane z zastosowaniem substancji, lub towarzyszy depresja, lęk, objawy urazu, lub myśli o samookaleczenia lub krzywdzenia innych. Rutyna może zmniejszyć tarcie. Nie może diagnozować ani leczyć tych schorzeń.

Często zadawane pytania

Czy cierpliwość oznacza, że moje dziecko mnie ignoruje?

Nie. Cierpliwość może obejmować jasne instrukcje, granice i konsekwentne konsekwencje. To zmienia odpowiedź, nie to, czy zasady rodziny istnieją.

Jak długo mam czekać po wyznaczeniu kierunku?

To zależy od wieku dziecka, zadania i ich zdolności. Upewnij się, że słyszeli i zrozumieli, pozwolili na realistyczne przetwarzanie czasu, i postępuj zgodnie z tym samym planem raczej niż szybko powtarzając instrukcję głośniej.

A jeśli ja i mój partner będziemy stosować inne zasady?

Wybierz niewielką liczbę bezpieczeństwa i rutynowych oczekiwań, aby dostosować się na pierwszy. Przedyskutować je z dala od konfliktu i uniknąć odpowiedzialności dziecka za rozwiązanie nieporozumienia dorosłych.

Czy niecierpliwy tata naprawdę może się zmienić?

Tak, wzorce zachowań mogą się zmienić poprzez wcześniejsze zauważanie, jaśniejsze procedury, praktyki, naprawy i wsparcie. Jeśli wzór obejmuje strach, agresję, ciężką drażliwość lub utratę kontroli, angażują wykwalifikowanych profesjonalistów, a nie traktować go jako problem przyzwyczajenia tylko.