Jak poradzić sobie z poczuciem winy ojca bez unikania odpowiedzialności

Wina ojca może wskazywać na kilka różnych problemów. Czasami spowodowałeś konkretny ból, który wymaga naprawy. Czasami brakuje ci realistycznego zobowiązania. Czasami sam standard jest niemożliwy: nigdy nie czuj się niecierpliwy, nigdy nie przegap ani chwili, zapewnić wszystko i niczego nie potrzebuje.

Traktowanie wszystkich trzech jako dowodu na to, że jesteś złym ojcem przynosi wstyd, nie dając ci użytecznego następnego ruchu.

Zacznij od faktów, a nie werdyktu.

Napisz jedno zdanie, które kamera lub kalendarz może obsługiwać:

• “Spóźniłem się 40 minut i nie napisałem”.
• “Krzyczałam i nazwałam syna leniwym”.
• “W tym tygodniu pracowałem w trzech łóżkach”.

Zauważ werdykt, który dodaje twój umysł:

• “Zawsze zawodzę wszystkich”.
• “Jestem okropnym ojcem”.
• “Moje dzieci zapamiętają tylko moją nieobecność”.

Fakty mogą wymagać odpowiedzialności. Globalny werdykt zazwyczaj sprawia, że sytuacja jest mniej precyzyjna.

Wina i wstyd są użyteczne - ale niedoskonałe - etykiety

Wpływ rozróżnienie badań opisuje winę jako negatywną ocenę zachowania - “Zrobiłem coś złego” - i wstyd jako negatywną ocenę całego siebie - “Mylę się”. W tej literaturze, wina skupiona na zachowaniu jest bardziej związana z empatią i działaniami naprawczymi, podczas gdy wstyd może zwrócić uwagę na ukrywanie, defensywność lub samopotępienie.

Naukowcy również ostrzegają, że prawdziwe poczucie winy i wstyd nakładają się na siebie. Nie używać etykiet jako samodiagnozy. Użyj ich jako praktyczne pytanie: * * Czy to uczucie pomaga mi zobaczyć i naprawić zachowanie, czy też zmienia całą moją tożsamość w problem? * *

Użyj kontroli REPARAR

Rzeczywistość

Co się stało bez “zawsze”, “nigdy”, czytania czy najgorszej możliwej przyszłości?

Wpływ

Kto ucierpiał i jak? Zapytaj, a nie zakładaj, kiedy możesz.

Odpowiedzialność osobista

Która część jest twoja? Nie bierz odpowiedzialności za wybory innych dorosłych, ale nie używaj kontekstu, aby przenieść swoje.

Zmiany

Przeprosiny, zastępstwo, zmieniony plan czy uczciwa rozmowa?

Wykonanie

Jaka zauważalna zmiana sprawi, że nawrót będzie mniej prawdopodobny?

Recheck

Czy po racjonalnej naprawie wina wskazuje na inne działanie - czy tylko kolejną rundę kary?

Przykład specyficzny dla ojca

“Fakt: Powiedziałem, że położę dzieci spać i przybyłem 40 minut późno bez smsów. Uderzenie: mój partner prowadził przekazanie sam, a mój syn czekał. Moje do naprawy: przeproś oba, uaktualnij wcześniej i zablokuj bufor podróży. Zbalansowana myśl: Zawiodłem ich dziś wieczorem; to jest zachowanie do naprawy, a nie dowód, że zawsze zawodzę jako ojciec”.

Zauważ, czego nie mówi wyważona myśl. Nie mówi się, że spóźnienie było w porządku. Dzięki temu odpowiedzialność jest wystarczająco specyficzna, by działać.

Kwestionować standardy winy

Niektóre przepisy dotyczące ojców zasługują na inspekcję:

• “Dobry dostawca nigdy nie pozwala na pokaz ciśnienia w pracy”.
• “Jeśli mój partner jest lepszy w uspokajaniu, zawiodłem”.
• “Czas jakości liczy się tylko wtedy, gdy jest to działanie specjalne”.
• “Potrzeba przerwy oznacza, że jestem samolubna”.
• “Dobry ojciec nigdy nie czuje się zły lub znudzony”.

Zapytaj, skąd pochodzi zasada, czy może być spełnione przez prawdziwego rodzica i co bardziej sprawiedliwy standard ochroni.

“Nigdy nie powinienem się gniewać” może stać się: “Gniew jest informacją; jestem odpowiedzialny za to, jak się zachowuję, gdy jestem zły”.

Użyj samowspółczucia jako wsparcia dla odpowiedzialności

Samolubne współczucie nie jest “Nic nie było moją winą”. To sposób na rozwiązanie problemu porażki bez pogardy.

Spróbuj trzech linijek:

1. “To bolesne i nie muszę przesadzać”.
2. “Rodzice popełniają błędy; wspólne nie oznacza nieszkodliwe”.
3. “Potrafię być humanitarny i nadal naprawiać”.

W randomizowanym badaniu internetowym 167 rodziców przypomniało trudne wydarzenie rodzicielskie, a następnie otrzymało albo samowspółczucie, albo faktyczny sygnał kontrolny. Grupa samowspółczucia zgłosiła mniejsze poczucie winy i wstyd, gdy te uczucia były rozważane razem. Próbka wynosiła 83,1% kobiet, efekty były małe, a badanie nie testowało trwałej zmiany zachowania. Popiera ono skromną praktykę krótkoterminową, a nie wniosek o leczenie specyficzne dla ojca.

Naprawa, regulacja lub zwolnienie

Użyj źródła winy, aby wybrać jeden pas:

• Naprawa: * * Spowodowałeś konkretny ból lub złamałeś zobowiązanie.
• • • Adjust: * * Problem polega na powtarzalnym niedopasowaniu obciążenia pracą, czasu, snu, oczekiwań lub wsparcia.
• • • Release: * * Standard jest niemożliwy, wydarzenie nie jest twoje do kontrolowania, lub uzasadnione poprawki są kompletne.

Zwolnienie samokary nie wymazuje pamięci. Przestaje używać bólu jako dowodu, że ci zależy.

Kiedy poczucie winy wymaga kwalifikowanego wsparcia

Uporczywe lub skrajne poczucie winy może wystąpić wraz z depresją, lękiem, problemami związanymi z traumą, obsesyjnymi objawami, żalem, zażywaniem substancji lub wypalonym. Artykuł nie może określić, który jest obecny. Poszukaj wykwalifikowanej opieki, gdy poczucie winy pochłania większość dnia, zakłócając sen lub pracę, prowadząc powtarzające się poszukiwania zapewnienia, lub połączone z beznadziejnym lub myśli o samookaleczeniu.

Często zadawane pytania

Czy poczucie winy taty jest normalne?

Wina jest często w rodzicielstwie, ale “często” nie pokazuje, czy szczególne uczucie jest dokładne, użyteczne, czy ciężkie. Ocenić wydarzenie, standard, wpływ na życie codzienne i działanie, w kierunku którego wskazuje uczucie.

Co jeśli nie mogę cofnąć tego, co się stało?

Możesz przyznać się do krzywdy, słuchać, naprawiać to, co jest jeszcze możliwe, zmieniać obecne zachowanie i zaakceptować, że inna osoba kontroluje przebaczenie. Trwająca samokara to nie to samo, co ciągła odpowiedzialność.

Czy wybaczenie mi odpuściło?

Może, jeśli “przebaczenie” jest używane do pominięcia uderzenia lub zmiany. Odpowiedzialne samo-przebaczenie przychodzi po uczciwej własności i wspiera poprzez.

Dlaczego czuję się winny, kiedy poświęcam sobie czas?

Sprawdź standard i obciążenie. Planowana, wzajemna przerwa może wspierać bezpieczniejsze rodzicielstwo. Przerwa, która wielokrotnie przenosi całą odpowiedzialność na przeładowanego partnera, wymaga bardziej sprawiedliwego przekazania. Samo uczucie nie może decydować, co jest prawdą.

Mam powiedzieć mojemu dziecku, jak bardzo czuję się winna?

Skup się na ich doświadczeniu i odpowiedzialności. “Przepraszam i zmieniam to” wystarczy. Przeprowadź intensywne poczucie winy z innym dorosłym lub zawodowym, zamiast prosić dziecko o pocieszenie.