Zakłócenia kognitywne w rodzicielstwie: siedem modeli myślenia do sprawdzenia

Zestresowany umysł próbuje uprościć skomplikowany moment. Przepowiada, etykieta, wypełnia brakujące motywy, lub zmienia jedno wydarzenie w stały wzór. Czasami ten skrót jest przydatny. Czasami tworzy myśl, która jest bardziej absolutna niż dowody.

“Zakłócenia kognitywne” to nazwa używana w metodach poznawczych do powtarzających się wzorców stronniczej lub niewspieranej interpretacji. Nie jest to diagnoza i nie jest to powód do odrzucenia każdej negatywnej myśli. Praktyczne pytanie brzmi: * * Czy ta myśl opisuje sytuację wystarczająco dokładnie, aby pokierować użyteczną odpowiedzią? * *

Tłumaczenie polskie: 1. All- lub- nothing thinking

Ten wzór sortuje continuum na dwie kategorie: dobre lub złe, spokojne lub nie, połączone lub zniszczone.

“Jeśli stracę cierpliwość, jestem nieudacznikiem jako ojciec”.

Alternatywa oparta na dowodach:

“Straciłem dziś cierpliwość. To zachowanie wymaga naprawy i nie podsumowuje każdej części mojego rodzicielstwa”.

Alternatywą jest błąd. Odmawia popełnienia błędu, całej tożsamości.

2. Uogólnianie

Jedno wydarzenie staje się trwałą regułą, często poprzez słowa takie jak “zawsze”, “nigdy” lub “za każdym razem”.

“Czas spać zawsze staje się katastrofą”.

Sprawdź rzeczywistą próbkę. Ile nocy? Co się dzieje w mniej trudne noce? Jakie warunki się różnią?

“Czas spać poszedł źle trzy noce w tym tygodniu, zwłaszcza, gdy kolacja była późno. Potrzebujemy wcześniejszego przejścia, a nie werdyktu, który nigdy nie działa”.

3. Czytanie myśli

Traktujesz swoje przypuszczenia o czyichś myślach jako fakt.

“Mój partner myśli, że jestem bezużyteczny”.

Uczucie może być zrozumiałe, a zgadywanie może być nawet częściowo słuszne. Nadal potrzebujesz dowodów lub bezpośredniego pytania.

“Zauważyłam, że mój partner przerobił lunch, który spakowałem i interpretuję to jako krytykę. Mogę zapytać, czego chcieli, zamiast decydować, co o mnie myślą”.

4. Katastrofia

Trudna możliwość staje się pewnym lub nie do zniesienia.

“Jeden zły tydzień zniszczy nasz związek na zawsze”.

Spróbuj oddzielić możliwość, prawdopodobieństwo i odpowiedź:

“Ten tydzień nas zestresował. Nie znam jej znaczenia długoterminowego. Mogę naprawić dziś wieczorem, zmniejszyć jeden nacisk i poprosić o wsparcie, jeśli wzór będzie kontynuowany”.

Nie używaj tego czeku, aby odrzucić prawdziwe niebezpieczeństwo. Wiarygodne ryzyko dla bezpieczeństwa wymaga działania, a nie reframu.

5. Etykietowanie

Osoba jest zredukowana do stałej cechy zamiast opisywać zachowanie w kontekście.

“Moje dziecko manipuluje”.

Bardziej szczegółowe:

“Moje dziecko zapytało ponownie po tym, jak odmówiłam, a potem płakałam. Mogę utrzymać limit bez twierdzenia, że znam ich charakter lub zamiar”.

Rozróżnienie to ma znaczenie, ponieważ przyporządkowania rodzicielskie dotyczące odpowiedzialności dziecka lub wrogich intencji mogą kształtować reakcje. Badania rodzicielskie zbadały powiązania między dysfunkcyjnymi przydziałami dziecięcymi a surową dyscypliną, choć wiele z nich koncentruje się na matkach i kontekstach wysokiego ryzyka. Nie należy go stosować do diagnozowania rodziców na podstawie jednej myśli.

6. Rozumowanie emocjonalne

Uczucie staje się dowodem interpretacji.

“Czuję się nieszanowana, więc moje dziecko miało mnie nie szanować”.

Uczucia to prawdziwa informacja o twoim stanie. Nie mają bezpośredniego dostępu do intencji innej osoby.

“Czuję się lekceważony. Muszę zwolnić i dowiedzieć się, czy to była bunt, dezorientacja, przeciążenie, czy zwykła pomyłka. Limit może zostać, póki nie sprawdzę”.

7. Oświadczenie “powinien”

Nieelastyczna zasada tworzy poczucie winy lub gniew bez uwzględniania ludzkich granic i kontekstu.

“Dobry tata nigdy nie powinien potrzebować przerwy”.

Zastąpić moralny absolut wartością i odpowiedzialnością:

“Cenię sobie bycie dostępnym. Bezpieczna, komunikowana, wzajemna przerwa może pomóc mi bardziej odpowiedzialnie wrócić”.

Nie każdy “powinien” jest zniekształcony. “Nie powinienem grozić mojemu dziecku” to ważny standard bezpieczeństwa. Sprawdzić, czy reguła chroni rzeczywistą wartość czy wymaga niemożliwej perfekcji.

Użyj kontroli FACT

Fakty

Jakie widoczne dowody potwierdzają tę myśl?

Alternatywy i fakty przeciwko

Jaki dowód nie pasuje? Jakie inne wyjaśnienie jest wiarygodne?

Konkretne sformułowanie

Usuń czytanie myśli, etykietki, “zawsze” i “nigdy”. Opisz, co się stało.

Działanie dostosowane do małych wartości

Jakie małe działania pasują zarówno do dowodów, jak i do ojca, którym chcesz być?

Przykład:

/ Sytuacja: Twoje dziecko mówi: “Chcę, żeby mama poszła spać”.

• • Automatyczna myśl: * * “Ona mnie nie chce. Zawiodłem jako ojciec”.
• • Wzór do sprawdzenia: * * Czytanie umysłu plus wszystkie - lub - nic etykietowanie.
• • Dowody: * * Prosiła dziś o mamę; przyniosła ci wczoraj książkę; nie znasz jej całego powodu.
• • Balanced thought: * * “Ta preferencja boli bez określenia naszego związku”.
• • Action: * * * You wanted Mama tonight. Jestem tu z tobą i możemy razem wybrać jedną krótką książkę “.

Dokładność przed pozytywnością

Refram nie jest “Wszystko jest w porządku”. Powinno przetrwać kontakt z faktami.

• Niedokładnie pozytywne: “Moje krzyki nie wpłynęły na nikogo”.

• Dokładne i użyteczne: “Krzyknąłem. To mogło przestraszyć moje dziecko. Mogę przeprosić, posłuchać i zmienić warunki, które do tego doprowadziły”.

• Niedokładnie pozytywny: “Mój partner nie jest przeciążony”.

• Dokładne i użyteczne: “Nie wiem, co czuje mój partner. Mogę zapytać, posłuchać i porównać rzeczywiste obciążenie pracą”.

Celem jest elastyczna dokładność. Jeżeli najdokładniejszym wnioskiem jest to, że sytuacja jest niebezpieczna lub niezrównoważona, należy podjąć działania w tej sprawie.

Od myśli do zachowania

Zmiana zdania jest przydatna tylko wtedy, gdy otwiera lepsze działanie. Zrównoważona myśl może doprowadzić do:

• wyjaśnić, co miała na myśli inna osoba;
• naprawa określonego bólu;
• zachować cichą granicę;
• poprosić o bezpieczne przekazanie;
• zmienić rutynę;
• zebrać więcej dowodów;
• Skontaktuj się z wykwalifikowanym wsparciem.

Bestead wykorzystuje odbicie inspirowane CBT, ponieważ myśli, emocje i zachowanie oddziałują. Czytanie tego przewodnika lub za pomocą polecenia aplikacji nie jest CBT, diagnoza, lub leczenie.

Często zadawane pytania

Czy zaburzenia poznawcze oznaczają, że mam zaburzenia psychiczne?

Nie. Etykiety te opisują wspólne wzorce myślenia, a nie diagnozy. Częstotliwość, intensywność, kontekst, niepokój i zaburzenia czynności materii, i tylko wykwalifikowany profesjonalista może ocenić stan psychiczny.

Czy negatywne myśli są zawsze zniekształcone?

Nie. Negatywny wniosek może być dokładny. Kontrola polega na tym, czy myśl jest popierana, konkretna, proporcjonalna i otwarta na odpowiednie dowody.

Jak mogę odróżnić umysł od intuicji?

Traktuj oba jako hipotezy. Zapytaj, co zaobserwowałeś, co wywnioskowałeś i czy możesz z szacunkiem sprawdzić interpretację. Zaufanie nie jest dowodem.

A co, jeśli reframe jest fałszywy?

Niech będzie mniej pozytywny i bardziej precyzyjny. Zamiast “Jestem świetnym tatą”, spróbowałem “tak źle sobie poradziłem i mogę zrobić kolejny odpowiedzialny krok”. Przydatna myśl nie musi być inspirująca.

Czy przeróbka pomoże mi przestać krzyczeć?

To może pomóc zauważyć myśli, które nasilają gniew, takich jak “Moje dziecko robi mi to”. Jest to część szerszego planu, który obejmuje również wskazówki dotyczące ciała, obciążenia środowiskowego, komunikacji, naprawy i wsparcia zewnętrznego w razie potrzeby.

Kiedy powinienem szukać profesjonalnej pomocy?

Poszukaj licencjonowanego wsparcia, gdy myśli lub emocje są trwałe, poważne, przerażające lub upośledzenie pracy, snu, związków lub bezpieczeństwa. Natrętne myśli nie przewidują automatycznie działania, ale myśli o krzywdzeniu siebie lub kogoś innego zasługują na szybkie profesjonalne lub kryzysowe wsparcie.