หายนะในฐานะผู้ปกครอง: ตรวจสอบความเสี่ยงโดยไม่ละทิ้ง

จิตใจของพ่อแม่ควรจะสังเกตเห็นอันตราย ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การจินตนาการถึงผลลัพธ์ที่ไม่ดี มันกำลังยุบความไม่แน่นอนให้เป็นความแน่นอน ขยายผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น หรือการตัดสินใจล่วงหน้าว่าคุณไม่สามารถรับมือได้

ความหายนะสามารถป้องกันเสียงได้เพราะมันทำการสแกนอย่างต่อเนื่อง การตรวจสอบที่แม่นยำยิ่งขึ้นจะช่วยปกป้องในขณะที่ลบการเรียกร้องที่หลักฐานยังไม่สามารถรองรับได้

ค้นหาคำทำนายภายในความกังวล

เปลี่ยนความรู้สึกกว้างๆ ให้เป็นประโยคเดียวที่สามารถทดสอบได้

“มีบางอย่างผิดปกติกับลูกของฉัน”

อาจประกอบด้วย:

“เพราะลูกสาวของฉันร้องไห้ก่อนไปโรงเรียนสามเช้า เธอจะปฏิเสธโรงเรียนอย่างถาวร และฉันก็ไม่สามารถช่วยเหลือเธอได้”

ตอนนี้คุณสามารถตรวจสอบการเรียกร้องแยกกันได้: เกิดอะไรขึ้น สิ่งที่อาจเกิดขึ้น แนวโน้มที่จะเกิด และการสนับสนุนใดบ้าง

ตัวอย่างความเป็นพ่ออื่นๆ ได้แก่:

• “คืนนี้ฉันตะโกน ลูกจะจำแค่ว่าฉันโกรธ”
• “ลูกชายของฉันถูกทิ้งไปครั้งหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงไม่มีเพื่อนสนิทเลย”
• “คู่ของฉันหมดแรงแล้ว ความสัมพันธ์ของเรากำลังจะจบลง”
• “ฉันพลาดนัด เลยไว้ใจอะไรไม่ได้เลย”

ความคิดเหล่านี้อาจมีปัญหาจริง คำว่า “ดังนั้น” “ไม่เคย” และ “กำลังจะ” เผยให้เห็นถึงการก้าวกระโดด

ใช้การตรวจสอบ SCALE

สถานการณ์

เกิดอะไรขึ้นในแง่ที่สังเกตได้? รวมระยะเวลาและความถี่เมื่อทราบ

“ลูกสาวของฉันร้องไห้ก่อนไปโรงเรียนในวันจันทร์ วันอังคาร และวันนี้”

เรียกร้อง

คุณกำลังทำนายผลลัพธ์ในอนาคตอย่างไร และจิตใจของคุณมั่นใจแค่ไหน?

“เธอจะหยุดเรียน และนี่จะกลายเป็นเรื่องถาวร”

หลักฐานจริง

แสดงรายการข้อเท็จจริงสำหรับและต่อต้านการทำนาย เธอร้องไห้สามเช้า เธอยังเข้าโรงเรียนทุกวัน พูดตามปกติหลังเลิกเรียน และมีการประชุมครูที่กำลังจะมีขึ้น อย่านับความรุนแรงของความกลัวของคุณเป็นหลักฐานที่เป็นอิสระ

น่าจะเป็นช่วง

แทนที่อนาคตด้วยขอบเขต: ปัญหาอาจคลี่คลาย ดำเนินต่อไป หรือแย่ลง ผลลัพธ์ใดที่ดูเหมือนได้รับการสนับสนุนมากที่สุดในตอนนี้? ข้อเท็จจริงใหม่อะไรที่จะเปลี่ยนแปลงการตัดสินดังกล่าว?

มีประสิทธิภาพในขั้นต่อไป

เลือกการดำเนินการตามสัดส่วนและจุดประเมินใหม่:

“ฉันจะถามสิ่งที่รู้สึกยากที่สุด ส่งอีเมลถึงครูวันนี้ และประเมินใหม่หลังวันศุกร์ ถ้าเธอไม่สามารถเข้าโรงเรียนได้หรือรายงานปัญหาด้านความปลอดภัย ฉันจะแจ้งเรื่องเร็วขึ้น”

แผนเคารพความไม่แน่นอนโดยไม่ต้องทำอะไรเลย

การปรับโครงสร้างเฉพาะของพ่อหลังจากตะโกน

สถานการณ์: “ฉันตะโกนระหว่างเข้านอนแล้วลูกชายก็ร้องไห้” คำทำนายภัยพิบัติ: “ฉันได้ทำลายความสัมพันธ์ของเราอย่างถาวร” หลักฐานที่น่ากังวล: “การตะโกนของฉันทำให้เขาตกใจ มันเกิดขึ้น 2 ครั้งในเดือนนี้” หลักฐานยืนยัน: “เขาตามหาฉันเมื่อเช้านี้ ฉันไม่ได้ถามว่าช่วงเวลานั้นเป็นอย่างไรสำหรับเขา ความสัมพันธ์ถูกกำหนดโดยรูปแบบและการซ่อมแซม ไม่ใช่การคาดการณ์ที่ฉันสามารถพิสูจน์ได้ในคืนนี้” ความคิดที่สมดุล: “การตะโกนทำร้ายความไว้วางใจได้ และไม่รู้ว่าความสัมพันธ์จะถูกทำลายอย่างถาวร ฉันต้องขอโทษ รับฟัง และเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขที่นำไปสู่สิ่งนั้น” การดำเนินการ: “ซ่อมวันนี้ เลื่อนการเปลี่ยนเวลาเข้านอนให้เร็วขึ้น และขอความช่วยเหลือจากภายนอกหากรูปแบบยังคงอยู่”

การปรับเฟรมใหม่ไม่ได้อ้างว่าการตะโกนไม่เป็นอันตราย โดยจะแทนที่คำตัดสินถาวรด้วยการดำเนินการที่ต้องรับผิดชอบ

อย่าใช้ความมั่นใจเป็นคำตอบเดียว

“ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี” ไม่จำเป็นต้องแม่นยำมากกว่าความคิดที่เป็นภัยพิบัติเสมอไป นอกจากนี้ยังสามารถฝึกให้คุณแสวงหาความมั่นใจว่าการเลี้ยงดูไม่สามารถให้ได้

ลองใช้ข้อความเผชิญปัญหา:

“ฉันไม่รู้ผลลัพธ์ทั้งหมด ฉันรู้ขั้นตอนต่อไปที่รับผิดชอบ และสัญญาณที่จะทำให้ฉันต้องขอความช่วยเหลือเพิ่มเติม”

แนวทางนี้แยกคำถามสองข้อ:

1. ผลลัพธ์ที่น่าหวาดกลัวมีแนวโน้มมากน้อยเพียงใด?
2. หากมีสิ่งที่ยากลำบากเกิดขึ้น ฉันจะมีทรัพยากรและทางเลือกอะไรบ้าง

ความหายนะมักจะเกินจริงทั้งอันตรายและการทำอะไรไม่ถูก แผนการที่สมจริงจัดการกับแต่ละเรื่องโดยไม่มีการควบคุมที่ดี

หลักฐานหมายถึงอะไรที่นี่

สื่อทดสอบความคิดของสถาบันเบ็คแสดงรายการความหายนะหรือที่เรียกว่าการทำนายโชคชะตา ในบรรดารูปแบบที่บุคคลสามารถตรวจสอบได้ เอกสารงานเดียวกันระบุว่าความคิดอาจเป็นจริงโดยสิ้นเชิง ไม่จริงทั้งหมด หรืออยู่ระหว่างนั้นก็ได้ ข้อควรระวังดังกล่าวมีความสำคัญในการเลี้ยงดูบุตรเพราะข้อกังวลนั้นสามารถใช้ได้

สมาคมจิตวิทยาอเมริกัน (American Psychological Association) อธิบายว่า CBT เป็นการบำบัดทางจิตวิทยาที่อาจรวมถึงการตระหนักถึงการบิดเบือนและประเมินสิ่งเหล่านั้นใหม่ในแง่ของความเป็นจริง การอ่านคู่มือนี้หรือใช้พรอมต์ของแอปไม่ใช่การรักษา CBT นักบำบัดจะซักถามประวัติ อาการ การทำงาน และความเสี่ยงของแต่ละบุคคล หน้านี้ไม่สามารถ

งานวิจัยเรื่องการเลี้ยงดูบุตรบางงานวิจัยศึกษาถึงความหายนะในบริบททางการแพทย์ที่เฉพาะเจาะจง การทบทวนอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์เมตาศึกษาความคิด อารมณ์ และพฤติกรรมของผู้ปกครองต่ออาการปวดเรื้อรังในเด็ก ภัยพิบัติจากความเจ็บปวดของผู้ปกครองเป็นหนึ่งในโครงสร้างที่มีการศึกษาโดยทั่วไป และสัมพันธ์กับความเจ็บปวดและผลลัพธ์ในการทำงานของเด็ก วรรณกรรมนี้มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง มักเป็นการสังเกต และเกี่ยวข้องกับครอบครัวที่จัดการกับอาการปวดเรื้อรัง ไม่ควรกล่าวอ้างโดยทั่วไปว่าความกังวลของผู้ปกครองในแต่ละวันทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ไม่ดี หรือสคริปต์ SCALE ได้รับการตรวจสอบแล้ว

การวางแผนความเสี่ยงไม่ใช่หายนะ

ข้อกังวลสมควรได้รับการดำเนินการโดยตรงเมื่อมีหลักฐานที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับอันตราย ตัวอย่าง ได้แก่ เด็กที่บรรยายถึงการล่วงละเมิด แผนการฆ่าตัวตายที่เฉพาะเจาะจง หายใจลำบาก สัญญาณของการเจ็บป่วยร้ายแรง การข่มขู่ว่าจะใช้ความรุนแรง อาการมึนเมาที่ไม่ปลอดภัย หรือผู้ใหญ่ที่ไม่สามารถดูแลอย่างปลอดภัยได้

อย่าใช้เวลาโต้เถียงว่าความคิดนั้นบิดเบี้ยวหรือไม่ ติดต่อบริการฉุกเฉิน การแพทย์ ความปลอดภัยของเด็ก หรือภาวะวิกฤตที่เหมาะสม เมื่อความเร่งด่วนทางการแพทย์ไม่ชัดเจน ให้ติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กเพื่อขอคำแนะนำ แทนที่จะอาศัยความมั่นใจจากบทความ

ลดการตรวจสอบซ้ำ

บางครั้งการกระทำที่สมเหตุสมผลก็กลายเป็นการค้นหาความแน่นอนไม่รู้จบ ไม่ว่าจะเป็นการส่งข้อความหาครูซ้ำๆ ตรวจดูเด็กที่กำลังนอนหลับโดยไม่มีเหตุผลทางการแพทย์ ถามคำถามเดียวกันนี้ หรืออ่านเรื่องราวที่เลวร้ายที่สุดเป็นเวลาหลายชั่วโมง

กำหนดจุดตรวจสอบและกำหนดสิ่งกระตุ้นที่สมเหตุสมผลในการดำเนินการเร็วขึ้น หากคุณไม่สามารถหยุดตรวจสอบได้ ความกังวลกินเวลาเกือบทั้งวัน หรือความกลัวรบกวนการนอนหลับ การทำงาน การดูแล หรือความสัมพันธ์ ให้เข้ารับการประเมินที่มีคุณสมบัติเหมาะสม รูปแบบอาจต้องการมากกว่าการตรวจสอบความคิดด้วยตนเอง

คำถามที่พบบ่อย

ความหายนะหมายความว่าสิ่งเลวร้ายไม่สามารถเกิดขึ้นได้หรือไม่?

ไม่ มันหมายความว่าความคิดนั้นอาจเกินจริงถึงความแน่นอน ผลกระทบ ความคงทน หรือทำอะไรไม่ถูก ผลลัพธ์ที่น่าหวาดกลัวอาจเกิดขึ้นได้ และยังไม่ใช่ผลลัพธ์เดียวหรือน่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

การวางแผนแตกต่างจากภัยพิบัติอย่างไร?

การวางแผนระบุความเสี่ยงเฉพาะ จับคู่การกระทำกับหลักฐาน และมีจุดหยุดหรือทบทวน ความหายนะวนเวียนอยู่ในผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดโดยไม่สร้างข้อมูลหรือการดำเนินการตามสัดส่วน

จะเป็นอย่างไรหากการเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุดทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น?

การเตรียมการบางอย่างมีประโยชน์ ถามว่าแต่ละขั้นตอนเปลี่ยนความพร้อมหรือลดความวิตกกังวลเพียงช่วงสั้นๆ ก่อนตรวจสอบอีกครั้ง หากเกิดซ้ำ การสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญอาจช่วยประเมินรูปแบบได้

ฉันควรบอกลูกของฉันถึงความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของฉันหรือไม่?

แบ่งปันข้อมูลที่เหมาะสมกับวัยและมีประโยชน์ ไม่ใช่คำทำนายของผู้ใหญ่ทุกเรื่อง ถามคำถามและฟังโดยไม่ทำให้เด็กมั่นใจ พูดคุยเรื่องความกลัวอย่างรุนแรงกับผู้ใหญ่หรือมืออาชีพคนอื่น

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคู่ของฉันบอกว่าฉันแสดงออกมากเกินไป?

กลับไปที่ข้อเท็จจริงที่สังเกตได้และตกลงตามเกณฑ์: การดำเนินการใดจะเกิดขึ้นในขณะนี้ สัญญาณใดที่กระตุ้นให้เกิดความช่วยเหลือมากขึ้น และคุณจะตรวจสอบเมื่อใด การเลิกจ้างของคู่ครองเพียงลำพังไม่ได้พิสูจน์ว่าความเสี่ยงนั้นไม่มีอยู่จริง ความปลอดภัยหรือข้อกังวลทางการแพทย์ที่น่าเชื่อถือสมควรได้รับการประเมินที่เหมาะสม

ฉันควรขอความช่วยเหลือเรื่องความกังวลเมื่อใด?

แสวงหาการดูแลที่เหมาะสมเมื่อความกังวลยังคงมีอยู่ ควบคุมได้ยาก ควบคู่ไปกับความตื่นตระหนกหรือความคิดที่ล่วงล้ำ หรือรบกวนการนอนหลับ การทำงาน การดูแล หรือความสัมพันธ์ ใช้ความช่วยเหลือในภาวะวิกฤตหรือฉุกเฉินเมื่อมีความเสี่ยงทันที