วิธีสงบสติอารมณ์ก่อนโต้ตอบ

เวลาที่ดีที่สุดในการเปลี่ยนแปลงปฏิกิริยามักจะเร็วกว่าที่คุณคิดไม่กี่วินาที การกรามแน่น คำพูดที่เร็วขึ้น น้ำเสียงที่ดังขึ้น มือที่กำแน่น ใบหน้าที่ร้อนผ่าว หรือการอยาก “เอาชนะ” อาจเป็นสัญญาณของคุณว่าทางเลือกนั้นแคบลง

คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกสงบก่อนที่จะทำอะไรที่ปลอดภัยกว่า เป้าหมายเร่งด่วนคือการหยุดเพิ่มอันตราย ปกป้องเด็ก และสร้างพื้นที่เพียงพอสำหรับการตอบสนองโดยเจตนา

1. ตรวจสอบความปลอดภัยก่อนออกเดินทาง

หยุดพูดแล้ววางอะไรก็ตามในมือลง เคลื่อนย้ายให้ห่างจากการจราจร น้ำ บันได ของมีคม หรือสิ่งอื่นใดที่ต้องมีการดูแลอย่างแข็งขัน

อย่าปล่อยให้ทารก เด็กเล็ก หรือเด็กที่อยู่ในความดูแลเพียงลำพังเพื่อออกกำลังกาย หากมีผู้ใหญ่ที่มีความสามารถคนอื่นอยู่ โปรดขอการส่งต่อโดยตรง:

“ตอนนี้ฉันต้องการส่งที่ปลอดภัย ฉันจะออกไปข้างนอกสัก 5 นาที และจะกลับมาที่ 6:40 คุณช่วยรับช่วงต่อได้ไหม”

หากคุณกลัวว่าอาจทำร้ายผู้อื่น ให้ข้ามส่วนที่เหลือของคู่มือนี้และใช้ความช่วยเหลือจากมนุษย์อย่างเร่งด่วน

2. ระบุการหยุดชั่วคราวและการกลับมา

บุตรหลานของคุณไม่จำเป็นต้องได้รับคำอธิบายทั้งหมด พวกเขาจำเป็นต้องรู้ว่าความสัมพันธ์ยังคงอยู่และจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

สำหรับเด็กก่อนวัยเรียน:

“ฉันเสียงดังเกินไปแล้ว คุณปลอดภัย ฉันยืนอยู่ข้างประตูห้องครัวหนึ่งนาทีแล้วฉันจะช่วยเรื่องบล็อก”

สำหรับเด็กโต:

“ฉันอยากได้ยินคุณและฉันก็พยายามเต็มที่ที่จะทำแบบนั้น ฉันจะกลับมาที่ 8:10”

American Academy of Pediatrics แนะนำว่าอย่าใช้ความเงียบเป็นเวลานานเพื่อแสดงความรู้สึกรุนแรง การหยุดสื่อสารด้วยการโต้ตอบนั้นแตกต่างจากการถอนความรักหรือทำให้เด็กไล่ตามคุณ

3. ยึดความสนใจของคุณ

สัมผัสได้ถึงสามจุดในการติดต่อ:

• เท้าทั้งสองข้างอยู่บนพื้น
• หลังของคุณพิงเก้าอี้หรือผนัง
• มือของคุณพักด้วยกัน

คำแนะนำของ AAP ในการช่วยให้เด็กๆ รับมือกับความเครียด ได้แก่ จุดสัมผัสทางกายภาพเป็นแนวทางปฏิบัติ และแนะนำให้ผู้ใหญ่ควบคุมตัวเองก่อนที่จะเล่นกับเด็กที่มีความเครียด

ปล่อยให้การหายใจของคุณช้าลงและสบายตัว อย่าฝืน กลั้นหายใจ หรือใช้การนับที่กดดัน หยุดหากคุณเวียนหัว หายใจไม่ออก หรือไม่สบาย การหายใจเป็นเครื่องมือหนึ่งที่เป็นไปได้ ไม่ใช่การทดสอบที่คุณต้องผ่านก่อนที่คุณจะสมควรได้รับความช่วยเหลือ

4. ตั้งชื่ออารมณ์เป็นการส่วนตัว

ใช้คำเดียวที่ถูกต้อง:

• โกรธ.
• กลัว.
• เขินอาย.
• โอเวอร์โหลด
• ทำอะไรไม่ถูก
• ไม่เคารพ.

แล้วแยกความรู้สึกออกจากการสอน “ฉันรู้สึกไม่เคารพ” เป็นประสบการณ์ภายใน ไม่ได้พิสูจน์ว่าเด็กมีเจตนาดูหมิ่น

พยายาม:

“ฉันรู้สึกหนักใจ ฉันต้องการคำพูดน้อยลงและก้าวต่อไปที่ปลอดภัย”

5. เลือกหนึ่งประโยคสำหรับการส่งคืน

อย่าซ้อมสุนทรพจน์ เลือกหนึ่งประโยคที่ปกป้องขอบเขตโดยไม่ทำร้ายเด็ก

• “มาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง”
• “ฉันอยากจะเข้าใจ”
• “ขีดจำกัดยังคงอยู่ และฉันสามารถพูดได้อย่างใจเย็น”
• “ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณตี”
• “วางรถบรรทุกบนพื้นเบา ๆ ฉันจะแสดงให้คุณดู”

หากเด็กอารมณ์เสีย คุณสามารถรับรู้ความรู้สึกได้โดยไม่ต้องกลับขีดจำกัด:

“ ฉันได้ยินมาว่าคุณโกรธ ขีด จำกัด ยังไม่มีการตี คุณสามารถนั่งที่นี่หรือใช้พื้นที่ในห้องของคุณ”

6. กลับและดำเนินการโต้ตอบให้เสร็จสิ้น

กลับมาตามเวลาที่คุณให้ จากนั้นทำหนึ่งในสามสิ่ง:

1. ฟังก่อนจะตอบ
2. ให้แนวทางที่ชัดเจนและดำเนินไปอย่างสงบ
3. ซ่อมแซมสิ่งที่คุณทำไปแล้ว

หากคุณขึ้นเสียงก่อนหยุดชั่วคราว:

“ฉันเริ่มตะโกน ฉันหยุด แล้วก็กลับมา ตะโกนไม่เป็นไร ฉันจะพูดขีดจำกัดอีกครั้งอย่างใจเย็น”

การหยุดชั่วคราวประสบความสำเร็จเพราะช่วยลดอันตรายและเปลี่ยนแปลงการกระทำถัดไป ไม่ใช่เพราะจะทำให้ทุกความรู้สึกหายไป

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าลูกของฉันติดตามฉัน?

สำหรับเด็กเล็ก การอยู่ใกล้ๆ อาจเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด ใช้คำพูดให้น้อยลง ลดท่าทางลง และรักษาขอบเขต:

“อยู่ใกล้ๆ ฉันก็ได้ ฉันยังไม่พร้อมจะคุย ฉันจะพูดเมื่อหมดเวลา”

หากมีผู้ใหญ่อีกคนอยู่ด้วย ให้ขอการมอบที่ชัดเจน อย่าล็อกเด็กที่ตื่นกลัวหรือใช้กำลังเพียงเพื่อทำการรีเซ็ตให้เสร็จสิ้น

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าขอบเขตไม่สามารถรอได้?

ขีดจำกัดความปลอดภัยจะเกิดขึ้นทันที เคลื่อนย้ายเด็กออกจากการจราจร ปิดกั้นการนัดหยุดงานโดยใช้กำลังน้อยที่สุดที่จำเป็นเพื่อความปลอดภัย หรือเคลื่อนย้ายวัตถุที่เป็นอันตราย ใช้ข้อความสั้นๆ:

“ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณวิ่งไปตามถนน”

คุณสามารถควบคุมและอธิบายได้หลังจากคืนความปลอดภัยในทันทีแล้ว

เมื่อเท่านี้ยังไม่พอ

หากคุณคิดว่าอาจตี เขย่า ขว้าง บังคับโดยไม่จำเป็น หรือทำร้ายเด็ก อย่าพึ่งลำดับการหายใจ วางทารกไว้บนเปลอย่างปลอดภัย หรือจัดเตรียมการดูแลเด็กโตอย่างมีศักยภาพ สร้างระยะห่าง และติดต่อฝ่ายสนับสนุนในพื้นที่อย่างเร่งด่วน CDC แนะนำให้ผู้ดูแลทารกที่กำลังร้องไห้อยู่อย่างล้นหลามใช้สถานที่ที่ปลอดภัย เดินออกไป ตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอ และขอความช่วยเหลือ ห้ามเขย่า ขว้าง หรือตีเด็กทารก

การสูญเสียการควบคุมซ้ำๆ การคุกคาม การทำลายทรัพย์สิน พฤติกรรมบีบบังคับ ความฉุนเฉียวอย่างรุนแรงอย่างต่อเนื่อง หรือการใช้สารเสพติด จำเป็นต้องได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญ ในภาวะวิกฤติที่เกิดขึ้น ให้ใช้บริการฉุกเฉินในพื้นที่ ในสหรัฐอเมริกา โทรหรือส่งข้อความ 988 เพื่อรับความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตหรือการฆ่าตัวตาย

คำถามที่พบบ่อย

ฉันควรหยุดนานแค่ไหน?

นานพอที่จะเลือกการดำเนินการต่อไปที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น แต่สั้นและเจาะจงเพียงพอที่คุณสามารถกลับมาได้เมื่อสัญญาไว้ ไม่มีระยะเวลาตามหลักฐานที่เป็นสากล เริ่มต้นด้วยนาทีหรือสองนาทีที่สมจริงและขอการส่งมอบเมื่อคุณต้องการนานกว่านั้น

การเดินจากไปส่งผลเสียต่อจิตใจหรือไม่?

การหายตัวไปโดยไม่ทราบสาเหตุหรือการนิ่งเงียบเพื่อการลงโทษอาจเป็นเรื่องที่น่ากลัว การหยุดชั่วคราวที่ปลอดภัยและสื่อสารโดยให้ผลตอบแทนที่ชัดเจนนั้นแตกต่างออกไป ให้เด็กเล็กคอยดูแลและกลับมาเมื่อคุณบอกว่าจะทำ

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าการหายใจช้า ๆ ทำให้ฉันวิตกกังวลมากขึ้น?

อย่าบังคับมัน ใช้จุดสัมผัส น้ำเย็น เดินสั้นๆ เมื่อปลอดภัย หรือโทรหาผู้ใหญ่คนอื่น ผู้ที่มีปัญหาด้านสุขภาพควรปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์

ฉันสามารถรักษาผลที่ตามมาหลังจากที่ฉันสงบลงได้หรือไม่?

ใช่. การสงบสติอารมณ์จะทำให้การส่งมอบเปลี่ยนแปลงไป ไม่จำเป็นต้องเป็นขอบเขตเสมอไป ใช้ผลลัพธ์ที่เหมาะสมและปลอดภัยตามวัยที่คุณสามารถติดตามต่อไปได้โดยไม่ทำให้เด็กอับอายหรือหวาดกลัว